هی دلم می خواهد بنویسم و بنویسم و بنویسم،و این تنها حاصل اختیار و انتخاب من است انگار!خیال نکنید اینکه چه چیزی را دوست دارم بنویسم از انتخاب خودم و اختیارم بر میاداصلا و ابداقدیم قدیما تو همین وبلاگ ا

ویروس منحوس و گاهی (فقط گاهی) دوست داشتنی کرونا به جان ملت دنیا افتاده است و هر کشوری بنا بر مدل خویش با تبعات آن به مقابله برخواسته است، کشور ایران و حکومت ایران هم مثل همیشه بازی جذاب خودش را پی گرف

شنیدین، آلمان شرقی و آلمان غربی یا مثلا کره جنوبی و کره شمالی ؟!یه دیوار بکشیم وسط ایران، دو تا بلوک جدا، شرق و غربی یا شمالی و جنوبی ، اصلا چکار داریم به جهت های جغرافیایی؟ مثلا می گیم ایران یک ایرا

هر سال دوم آذر، نوبت تو می شود... علی شریعتی، هنوز هم تهمت هایی که می زنند از نفهمیدن حرف تو و احساس تو است. انقلاب ناکامشان را به پای تو می نویسند! کتاب بازگشت به خویشتنت را نخوانده اند. می گویند مذه

زن دختر جنس مخالف! نمیدانم چرا از همان کودکی شدی جنس مخالف من؟ من یک پسرم، کاملتر بخواهم بگویم من یک پسر ایرانی هستم که در میان جماعت مسلمان بزمین آمدم و بزرگ شده ام. و کاملتر از این را بخواهی بدانی، درست است در یک جامعه مسلمان بزرگ شدم اما حقیقتاً در زمانی بدنیا آمده ام که چارچوب های فکری در حال ش

... بذری که طاهره در سرزمین اسلامی افشاند بتدریج رو به سر سبزی است و حاصلش یکی دو قرن بعد معلوم می شود. افتخار این بانوی بزرگوار ایرانی در آنست که دفتر اصلاحات اجتماعی اول بار بدست او باز شد...“ (دکتر چین ، روحانی انگلیسی) “... در عالم مسیحیت زنانی بودند که دوش به دوش مردان دست به کارهای

به سبب حضور میم.ش: ای نوبهار حسن بیا کان هوای خوش بر باغ و راغ و گلشن و صحرا مبارکست میآیدم به چشم همین لحظه نقش تو والله خجسته آمد و حقا مبارکست دل را مجال نیست که از ذوق دم زند جان، سجده میکند که خدایا مبارکست هر دل که با هوای تو امشب

آن همه ناز و تنعم که خزان مي فرمود عاقبت در قدم باد بهار آخر شد تقديم به بهار زندگيم، ميم.ش، مریم عزیزم... اين همه سال نوشتم و اکنون که فرصت نوشتن واقعيست و اکنون که مخاطب عشق واقعي خويش و مخاطب واقعي عشق خويش! را يافته ام، همين اکنون، دستم به قلم نمي رود تا برايش بنويسم. شايد قلم توان ابر

همین چند روز پیش بود، بطور باور نکردنی عاشق هرچه چراغ قرمزه سر چهار راه شدم! آخه باعث میشن بیشتر پیش هم باشیم... . ای بابا، همه عاشقانه مینویسن، منم عاشقانه مینویسم . : خدایا حواست که به مادر هست... خیلی نگرانشم. همه نگرانشن... حواست به این همه هم باید باشه دیگه... مرسی. : خدایا من یه قول هایی دا

آنجا ببر مرا که شرابم نبرده است... . القصه، سال سوم دبستان، تازه عينکي شده بود و انگار مرتکب گناه بزرگي گشته بود! آخه يک کلاس سي چهل نفره بود و تنها يک پسر عينکي که اون بود. با اين اوصاف بچه ها هم بي انصافي مي کردند و مدام اونو چار چشي صدا مي زدند و کاملاً روحيه خودش را باخته بود. بيچاره، روحي

دلم یک عالمه خواب می خواهد این شب ها هی خواب می بینم یک نفر از کنارم رد می شود و من بیدار می شوم ناگهان اما در خواب بیدار می شوم و نگاه می کنم خودم را خودم را که رد می شود از کنار خودم، آهسته، بی تلاطم و آرام راه می رود، تا گم می شود دوباره از کنار من رد می شود و این تکرار دوباره تکرار می شود! علیر

شبی نصف شبی در میان قبرستان قدم زنان می اندیشم، به مرگ و به روزهایی که نیستند و نیستیم. مرگ رازیست که هیچ کس نه می خواهد و نه دوست دارد که بخواهد به آن بیاندیشد. مرگ داستان رفتن است، اما نرگ بد نیست! رفتن هم بد نیست. مرگ حقیقت تلخی نیست! حقیقت شیرینی است برای انسانی که درد و رنج این دنیا را یک عمر